मला उच्च रक्तदाब आणि मधुमेहाचा त्रास होता, ज्याचा माझ्या दैनंदिन जीवनावर परिणाम होत होता. एका सहकाऱ्याद्वारे मला डॉ. दीक्षित जीवनशैली आणि ९० दिवसांचे चॅलेंज याबद्दल माहिती मिळाली. यूट्यूबवर एक व्याख्यान ऐकल्यानंतर मी २०२० पासून डॉ. दीक्षित जीवनशैलीचे पालन सुरू केले. मी स्वतःहून औषधे घेणे बंद केले. कधी कधी मी पेरू फळ आणि गोड पदार्थ खायचो.

दिवसातून २ वेळा जेवणे माझ्यासाठी कठीण नव्हते, कारण मी २०२० पासूनच हे सुरू केले होते. या ३ महिन्यांत मी फळे खाणे बंद केले आणि ९० दिवसांच्या चॅलेंज नंतरही फळे खाणे टाळले. मी पूर्णपणे कटिबद्ध राहिलो — जेवणाचे फोटो शेअर करणे, व्यायामाचे अपडेट देणे आणि कार्यक्रमात शिकवलेले शिस्तबद्ध जीवन पाळणे. यामुळे मला स्वतःच्या इच्छांवर नियंत्रण ठेवणे, शिस्त निर्माण करणे आणि सकारात्मक विचारसरणी विकसित करणे याची जाणीव झाली.
गेल्या पाच वर्षांपासून दिवसातून २ वेळा जेवण घेत असूनही माझे एचबीएवनसी ७% च्या खाली आले नाही. त्यामुळे मी ९० दिवसांचे चॅलेंज जॉइन केले. या चॅलेंजमुळे मला सकाळी चालण्याची प्रेरणा मिळाली. सुरुवातीला माझा वेग प्रति किमी ११ मिनिटे होता, जो मी ९.५० मिनिटांपेक्षा कमी केला. चॅलेंजच्या मध्यात माझ्या पत्नीच्या तब्येतीमुळे मला चालणे थांबवावे लागले. चॅलेंजच्या शेवटी मला व्हायरल ताप आला, त्यामुळे चालणे थांबले. तरीही मी दिवसातून २ वेळा जेवण सुरूच ठेवले. मी अजूनही पूर्णपणे बरा झालेलो नाही, पण मी दररोज १ तास योगा करत आहे. माझे एचबीएवनसी कमी करून मधुमेह उलटवण्यासाठी मला अजून मार्गदर्शनाची गरज आहे.

मी डॉ. दीक्षित, दिल्ली येथील श्री. अनिरुद्ध, मैसूर येथील श्रीमती पद्मा बी. आर. आणि बेळगाव येथील श्री. भालचंद्र बैलूर यांचे त्यांच्या सततच्या मार्गदर्शन आणि सहकार्याबद्दल मनःपूर्वक आभार मानतो.