आजची यशोगाथा : स्नेहल घोंगे (६ ऑगस्ट २०२६)
परिचय पत्र
नाव: स्नेहल घोंगे
वय: ३६ वर्षे
उंची: १५३ सेमी
व्यवसाय: नोकरी
वास्तव्य: पुणे
समूह: अचिव्हर्स
मोबाईल: ८०८७३२२३८८
२०२२ मधील प्रसूतीनंतर, मला लठ्ठपणा आणि ढासळत्या आरोग्याच्या समस्यांचा सामना करावा लागला. माझे वजन वाढून ८३ किलोपर्यंत पोहोचले होते (उंची १५३ सेमी असताना), जे माझ्या आयुष्यातील आतापर्यंतचे सर्वाधिक वजन होते. यासोबतच, मला संप्रेरकांमधील असंतुलन (hormonal imbalance) आणि अनियमित मासिक पाळीचा त्रास होत होता; तसेच जानेवारी २०२६ मध्ये माझी इन्सुलिनची पातळी २१.५० पर्यंत वाढली होती.
मला सतत थकवा जाणवायचा आणि दिवसाच्या शेवटी, विशेषतः ऑफिसच्या वेळेनंतर, माझ्या घोट्यांवर थोडी सूज आल्याचे मला जाणवायचे. परिस्थिती अधिक बिघडण्यापूर्वी आरोग्याची काळजी घेणे आवश्यक आहे, हा माझ्यासाठी एक स्पष्ट इशारा होता.
जानेवारी २०२६ च्या मध्यावर, माझ्या शेजाऱ्यांकडून आणि एका जवळच्या मैत्रिणीकडून मला डॉ. दीक्षित लाइफस्टाइल आणि ‘९०-दिवसीय चॅलेंज’ (90-Day Challenge) बद्दल माहिती मिळाली. जेव्हा मला समजले की हे चॅलेंज १ फेब्रुवारी २०२६ पासून सुरू होत आहे, तेव्हा मी त्यात सहभागी होण्याचा आणि या कार्यक्रमाचे पूर्ण निष्ठेने पालन करण्याचा पक्का निर्णय घेतला.
मी डॉ दीक्षित जीवनशैलीमध्ये सुचवल्याप्रमाणे चालण्याचा व्यायाम आणि आहाराच्या सवयींचे पालन करण्यास सुरुवात केली. माझ्या पतीनेही याच चॅलेंजमध्ये सहभाग घेतला, ज्यामुळे मला खूप मोठी प्रेरणा आणि आधार मिळाला. या प्रवासात जोडीला कोणीतरी असण्याचा खूप मोठा फायदा झाला आणि मला सातत्य राखण्यास मदत झाली.
९०-दिवसीय चॅलेंजचा अनुभव खरोखरच जीवन बदलणारा ठरला. यात केवळ डाएट करण्यापुरते मर्यादित न राहता, शिस्त लावणे आणि आपल्या खाण्याच्या पद्धतींचा आरोग्यावर कसा परिणाम होतो हे समजून घेणे महत्त्वाचे होते. दररोजच्या जेवणाचे फोटो शेअर करणे, प्रगतीचा मागोवा घेणे आणि एका आधार देणाऱ्या समुदायाचा भाग असणे यामुळे मी माझ्या ध्येयाशी बांधील राहिले. सुरुवातीला या दिनचर्येची सवय करून घेण्यासाठी प्रयत्न करावे लागले, पण हळूहळू ती माझ्या जीवनशैलीचा एक नैसर्गिक भाग बनली.
पहिल्याच महिन्यात मला सकारात्मक बदल दिसू लागले – माझी ऊर्जा वाढली आणि मला अधिक हलके व उत्साही वाटू लागले. जसजसे आठवडे सरत गेले, तसतसे परिणाम अधिक स्पष्ट दिसू लागले. माझे वजन सातत्याने कमी झाले, शरीरात अधिक ऊर्जा जाणवू लागली आणि एकूणच आरोग्यात सुधारणा होऊ लागली. ९० दिवसांच्या अखेरीस:
HbA1c: ५.५ → ५.४
वजन: ८३ किलो → ७२ किलो
कंबर: ११५ सेमी → १०७ सेमी
इन्सुलिनची पातळी: २१.५० → १३.२०
आता मला अधिक प्रेरित आणि आत्मविश्वासू वाटत आहे आणि मी तंदुरुस्त राहण्यावर लक्ष केंद्रित करत आहे. अखेरीस ते पहिले पाऊल उचलल्याबद्दल आणि हा टप्पा गाठल्याबद्दल मला स्वतःचा अभिमान वाटतो.
या प्रवासात सतत मार्गदर्शन, प्रोत्साहन आणि पाठिंबा दिल्याबद्दल मी डॉ. दीक्षित, श्रीकांत डंके आणि अंजली पाठक यांचे मनापासून आभार मानतो. या आव्हानाने खरोखरच माझे आयुष्य सकारात्मकरीत्या बदलले आहे.
(मराठी संकलन: मीनल डोणगावकर)


