जेव्हा मला समजले की हे चॅलेंज १ फेब्रुवारी २०२६ रोजी सुरू होणार आहे, तेव्हा मला खूप आनंद झाला. चॅलेंजमध्ये सामील होण्यापूर्वी डॉक्टरांच्या सल्ल्यानुसार मी रक्त तपासणी केली. तेव्हा मला समजले की मला ‘प्री-डायबेटिक’ (मधुमेह होण्यापूर्वीची स्थिती) अवस्था आहे, कारण माझी ‘फास्टिंग इन्सुलिन’ची पातळी १० पेक्षा जास्त होती. मग मी यातून बाहेर पडण्याचा निश्चय केला. कार्यक्रमात शिकवलेल्या शिस्तीचे मी मनापासून पालन केले. दररोज जेवणाचे आणि व्यायामाचे फोटो शेअर करणे हे एखाद्या दैनंदिन आठवण करून देणाऱ्या गोष्टीसारखे (रिमाइंडरसारखे) वाटत असे.
पहिल्याच महिन्यात मला सकारात्मक परिणाम दिसू लागले, ज्यामुळे चॅलेंजशी एकनिष्ठ राहण्याची मला प्रेरणा मिळाली.

९० दिवसांच्या अखेरीस:
माझी फास्टिंग इन्सुलिन पातळी २२.९५ वरून ९.११ पर्यंत खाली आली, वजन ४ किलोने कमी झाले आणि कमरेचा घेर ६ सेमीने कमी झाला. मला खूप आश्चर्य वाटले!
माझी सर्वात मोठी कामगिरी म्हणजे ९० दिवसांत मी ‘प्री-डायबेटिक’ अवस्थेतून ‘नॉन-डायबेटिक’ (मधुमेह नसलेल्या)* स्थितीत आले आहे! तसेच, माझ्या एकूणच आरोग्यात सुधारणा झाली आहे. मी आता सशक्त, सक्रिय आणि उत्साही झालो आहे.
डॉ. दीक्षित यांनी सुरू केलेल्या सकारात्मक जीवनशैलीमुळे माझ्यासारख्या अनेक लोकांना आरोग्याचे प्रचंड फायदे मिळाले आहेत; त्याबद्दल मी त्यांचे मनापासून आभार मानतो. तसेच, माझ्या ग्रुपचे ॲडमिन असलेल्या पद्मा मॅडम आणि भालचंद्र सर यांचेही त्यांच्या सततच्या मार्गदर्शनाबद्दल आणि पाठिंब्याबद्दल मी आभार मानतो.
आता मला हे सांगताना आनंद होत आहे की, डॉ. दीक्षित जीवनशैली हीच माझ्या उर्वरित आयुष्यासाठी माझी जीवनशैली असेल.
(मराठी अनुवाद: अनिरुद्ध दिवेकर)