माझ्या आरोग्याच्या निर्देशकांमध्ये संमिश्र पण अभ्यासपूर्ण बदल दिसून आले. माझी एचबीए१सी पातळी ५.५ वरून किंचित वाढून ५.८ झाली, तर माझी उपवास इंसुलिन ४.५ वरून ३.६ पर्यंत सुधारली, जी उत्तम चयापचय नियंत्रण दर्शवते. अनेक सामाजिक कार्यक्रमांना उपस्थित राहून आणि एका लहान सुट्टीवर गेलेले असतानाही—जिथे मी कधीकधी मिठाई आणि इतर पदार्थांचा आस्वाद घेतला—मी माझ्या एकंदरीत शिस्तीशी कटिबद्ध राहिले. यावरून या जीवनशैलीची लवचिकता आणि ते दीर्घकाळ टिकवून ठेवण्यासारखे असल्याचे सिद्ध झाले.

मी माझ्या मार्गदर्शिका, सुश्री पद्मा आणि मार्गदर्शक, श्री. भालचंद्र बैलूर यांच्याप्रती मनापासून कृतज्ञ आहे, ज्यांच्या सततच्या मार्गदर्शनामुळे आणि बारकाइने दिलेल्या लक्षामुळे माझी जबाबदारीची जाणीव कायम राहिली. त्यांनी आमच्या जेवणाच्या फोटोंचे दररोज केलेले निरीक्षण हे सुनिश्चित करत असे की आम्ही अन्नाचा योग्य क्रम पाळत आहोत आणि गाजर, बीट आणि मका यांसारख्या वर्ज्य केलेल्या गोष्टी टाळत आहोत.

पद्मा मॅडमनी यामध्ये विशेष रस घेतला; त्या आमच्या ताटातील पदार्थांची तपासणी करायच्या, काही कमी असल्यास विचारपूस करायच्या आणि काय खाऊ नये याबद्दल मार्गदर्शन करायच्या. आरोग्याच्या समस्यांमुळे जेव्हा आम्हाला पुरेसे चालणे शक्य होत नसे, तेव्हा त्या परिस्थिती समजून घ्यायच्या. आमच्या मार्गदर्शकांकडून मिळालेला अभिप्राय अतिशय सकारात्मक आणि रचनात्मक होता. आमच्या शंकांचे नेहमीच समाधानकारक निरसन केले गेले. चॅलेंज संपल्यानंतरही आम्हाला प्रेरित ठेवण्यासाठी मॅडम ग्रुपमधील आमच्या फोटोंची तपासणी करत आहेत, याबद्दल मी आभारी आहे.

हा प्रवास केवळ वजन कमी करण्यापुरता नव्हता, तर दीर्घकाळ टिकणाऱ्या सवयी निर्माण करण्याचा आणि आपल्या आरोग्यावर ताबा कसा मिळवायचा हे शिकण्याचा होता. डॉ. दीक्षित सर, पद्मा मॅडम आणि भालचंद्र सर यांचे मी मनापासून आभार मानते .

(मराठी अनुवाद : श्रीनिवास बोलाबत्तीन)