या काळात महत्त्वाचे सण समारंभ जास्त नव्हते त्यामुळे जास्त अडचणी आल्या नाहीत.ज्या अडचणी होत्या त्या प्रवासाच्या दरम्यानच्या जसे ४५ मिनिट चालणे अथवा धावणे, खाण्याच्या वेळा पाळणे, त्या वेळी अपेक्षित न मिळणारा आहार. मी पूर्ण शिस्त पाळण्याचा प्रयत्न केला. व्यायाम जवळपास ९०% यशस्वी पणाने केला त्यामुळे एक वेगळाच आत्मविश्वास निर्माण झाला तसेच प्रोग्राममध्ये शिकवलेल्या सवयी अंगीकारण्याचा प्रयत्न केला.

पहिल्या महिन्यात वजनात जास्त काही फरक नाही पडला. कंबरेचा घेर जरा कमी झाला तसेच साखरेचे प्रमाण कमी झाले आणि औषधे पण कमी झाली.
पुढील महिन्यांमध्ये अजून चांगली व उल्लेखनीय प्रगती झाली.
९० दिवसांनंतरचे अंतिम निकाल:
एचबीए१सी सुरवातीचे १४.१% शेवटीचे ७.७
वजन: सुरुवातीचे : ८० किलो, शेवटचे पण ८० किलो
कंबर: सुरुवातीची १०० सेंमी आणि शेवटची ९० सेंमी
फास्टिंग इंसुलिन :सुरुवातीची ५.६१, शेवटची ४.११

इतर सुधारणा- मनाला चांगले वळण लागले तसेच औषधे कमी झाली. उत्साह वाढला.

आयुष्यातील सर्वात मोठी जाणीव म्हणजे स्वतः प्रती प्रामाणिक राहणे यावर भर राहिला तसेच खाण्याच्या लालसेवर बऱ्यापैकी नियंत्रण आले तसेच शिस्त अंगीकारणे, मनोवृत्ती सुधारली.

या संपूर्ण प्रवासात सातत्याने मार्गदर्शन आणि प्रोत्साहन दिल्याबद्दल मी डॉ. दीक्षित आणि श्रीनिवास बोलाबत्तीन सर, मेघना भिडे मॅडम, स्वाती कुलकर्णी मॅडम आणि तमाम सदस्यांचे व सहभागी सर्व सहकाऱ्यांचे मनापासून आभारी आहे.
सगळ्यात महत्वाचे म्हणजे प्रथम श्रीनिवास बोलाबत्तीन सर यांना प्रत्यक्ष ज्या वेळी भेटलो तेव्हा माझ्यात जो थोडाफार मी पणा होता तो पण एकदम गळून पडला.

(मराठी संकलन : श्रीनिवास बोलाबत्तीन)