काही महिन्यांपूर्वी माझ्या आरोग्यप्रवासात एक महत्त्वाचे वळण आले. नियमित तपासणीत माझी रक्तातील साखरेची पातळी बॉर्डरलाईन स्थितीत असल्याचे दिसून आले आणि वजनही हळूहळू वाढत होते. परिस्थिती आणखी गंभीर होण्यापूर्वी स्वतःसाठी काहीतरी ठोस करणे आवश्यक आहे, हे मला जाणवले. त्याच काळात युट्युबवर माहिती शोधताना मला डॉ. जगन्नाथ दीक्षित यांची जीवनशैली आणि ९० दिवसांचे आव्हान याबद्दल माहिती मिळाली. या संकल्पनेमागील साधेपणा, शास्त्रीय आधार आणि व्यवहार्यता मला खूप भावली. म्हणून मी ही जीवनशैली मनापासून स्वीकारण्याचा निर्णय घेतला.

सुरुवातीला दिवसातून फक्त दोन वेळा खाण्याची सवय लावणे थोडे आव्हानात्मक वाटले, पण हळूहळू शरीर आणि मन दोन्ही त्याला सरावले. या काळात मी आहाराबद्दल जागरूक राहिले, अनावश्यक खाणे टाळले आणि नियमितपणे चालणे व हलका व्यायाम सुरू ठेवला. या प्रक्रियेमुळे मला केवळ शारीरिकच नव्हे तर मानसिकदृष्ट्याही सकारात्मक बदल जाणवू लागले. खाण्याच्या सवयी बदलण्याबरोबरच विचारसरणीतही मोठा बदल झाला. आरोग्य हीच खरी संपत्ती आहे, याची जाणीव अधिक स्पष्ट झाली.
९० दिवस पूर्ण झाल्यावर माझे सुमारे ३ किलो वजन कमी झाले. त्याहून महत्त्वाचे म्हणजे शरीर हलके वाटू लागले, उत्साह वाढला आणि मनात सकारात्मक ऊर्जा निर्माण झाली. मधुमेहाबद्दलची भीती कमी होत गेली आणि त्याजागी आत्मविश्वास व स्वतःच्या आरोग्यावर नियंत्रण असल्याची भावना निर्माण झाली.
ही जीवनरूपांतर करणारी चळवळ सुरू केल्याबद्दल मी डॉ. जगन्नाथ दीक्षित सरांची मनःपूर्वक आभारी आहे. तसेच आमच्या गटाचे कार्यक्षम अॅडमिन श्रीकांत डंके सर यांचे सततचे मार्गदर्शन आणि प्रोत्साहनही अत्यंत मोलाचे ठरले. माझा हा प्रवास अजूनही सुरू आहे, पण या ९० दिवसांनी निरोगी आणि जागरूक जीवनाचा मजबूत पाया निश्चितच घातला आहे।