माझ्या संपूर्ण कारकिर्दीत, मी पूर्णपणे कामावर लक्ष केंद्रित केले आणि माझ्या आरोग्याकडे दुर्लक्ष केले. मी माझ्या जिव्हेचा गुलाम होतो, तळलेले अन्न आणि अल्कोहोलचा आनंद घेत होतो आणि माझे वाढते वजन दुर्लक्षित करत होतो. माझा एकमेव व्यायाम म्हणजे ऑफिसला जाण्यासाठी थोडे चालणे. मी माझ्या पत्नीच्या चिंते कडे देखील दुर्लक्ष केले कारण मला क्वचितच “आजारी” असल्यासारखे वाटत असे.

२.५ वर्षांपूर्वी मी निवृत्त झालो तेव्हा माझे वजन ८० किलोपेक्षा जास्त होते. हे माझ्यासाठी एक जागृत करण्याचा इशारा होता. मला जाणवले की आरोग्य ही माझी सर्वोच्च प्राथमिकता आहे. एका मित्राच्या यशाने प्रेरित होऊन, मी YouTube वर डॉ. दीक्षित जीवनशैली पाहिली. मी मुंबई PDND गटातील ७ व्या DRWL आव्हानात सामील झालो.
मी निर्देशानुसार रक्त चाचण्या घेतल्या आणि निकालांवरून असे दिसून आले की मी प्री-डायबेटिक आहे. प्रशासकांनी माझी जीवनशैली समजावून सांगितली : दिवसातून दोनदा खा आणि दररोज ४.५ किमी/४५ मिनिटे जलद चालणे.

प्रशासक श्रीमती अनघा काळे आणि श्रीमती लीना पाटील यांच्या मार्गदर्शनाखाली, मी पहिल्या १५ दिवसांत ५ किलो वजन कमी केले. डॉ. दीक्षित यांनी मला वैयक्तिकरित्या प्रोत्साहन दिले, परंतु बेपर्वाई विरुद्ध इशारा देखील दिला. दुर्दैवाने, मी सण आणि सामाजिक कार्यक्रमामध्ये रमलो, ज्यामुळे मला वारंवार “चीट डे” घ्यावे लागले. शिस्तीचा अभाव असूनही, माझे ९० दिवसांचे निकाल चांगले होते:

HbA1c: ५.९% (२० मे २०२५) → ५.९% (२८ ऑगस्ट २०२५)

उपवास इन्सुलिन: १८.७० (२० मे २०२५) → १०.६० (२८ ऑगस्ट २०२५)

वजन: ९० किलो (२० मे २०२५) → ८३ किलो (२८ ऑगस्ट २०२५)

कंबर: ११६ सेमी (२० सप्टेंबर २०२५) → ११४.१ सेमी (२८ ऑगस्ट २०२५)

शारीरिक फायदे: सुधारित ऊर्जा, चपळता आणि टाचांचे दुखणे कमी.

जरी मी अजूनही प्री-डायबेटिक आहे, तरी मी हे एक यश मानतो कारण मी माझ्या चुका ओळखल्या. जीवनशैली शिस्तीद्वारे आरोग्याचे व्यवस्थापन करण्यासाठी हा एक शक्तिशाली, औषधमुक्त दृष्टिकोन आहे.

डॉ. जगन्नाथ दीक्षित यांच्या निःस्वार्थ सेवेबद्दल आणि माझ्या प्रशासकांना त्यांच्या सतत प्रोत्साहनाबद्दल मी मनापासून आभारी आहे.

माझ्या चुका सुधारण्यासाठी नवीन समर्पणाने मी ८ व्या DRWL चॅलेंजमध्ये सहभागी होण्याचा मानस आहे. शेवटी, मी स्वतः प्रशासक म्हणून सेवा देऊन या उदात्त कार्याला परतफेड करू इच्छितो.

भाषांतर : मृगेंदु जोशी