मला मे २०२५ मध्ये मधुमेह असल्याचे निदान झाले आणि त्यासोबतच वजन वाढीचीही समस्या होती, ज्याचा माझ्या दैनंदिन जीवनावर मोठा परिणाम होत होता. माझ्या मेहुण्यांमार्फत मला डॉ. दीक्षित जीवनशैली आणि ९० दिवसांच्या चॅलेंजबद्दल माहिती मिळाली. या चॅलेंज, जीवनशैली आणि त्याच्या परिणामांबद्दल माहिती घेतल्यानंतर मला या चॅलेंजमध्ये सहभागी होण्याची प्रेरणा मिळाली. मी माझ्या डॉक्टरांची परवानगी घेतली आणि मधुमेहासाठी औषधे सुरू न करण्याचा निर्णय घेतला. या चॅलेंजमध्ये सहभागी होऊन एकदा प्रयत्न करून पाहायचा असा विचार केला.
१ जून २०२५ रोजी चॅलेंज सुरू होणार असल्याचे समजल्यावर मी त्यात सहभागी होण्याचा ठाम निर्णय घेतला. या चॅलेंजमध्ये सातत्य ठेवताना काही अडचणी आल्या, विशेषतः रक्षाबंधन, जन्माष्टमी आणि गणेश चतुर्थी यांसारख्या सणांमुळे, तरीही मी पूर्ण समर्पणाने प्रयत्न करण्याचा निर्धार केला आणि माझ्या कुटुंबीयांनीही मला या प्रवासात पूर्ण साथ दिली. माझी पत्नी इंदूबेन ओझा यांनीही त्यांच्या समस्यांवर मात करण्यासाठी या चॅलेंजमध्ये सहभाग घेतला.
मी पूर्णपणे कटिबद्ध राहिलो — जेवणाचे फोटो शेअर करणे, व्यायामाचे अपडेट देणे आणि कार्यक्रमात सांगितलेल्या शिस्तीचे पालन करणे. पहिल्या महिन्यात माझे वजन ९५.२ किलोवरून ८९.२ किलो झाले, एचबीए१सी ८.५० वरून ६.९० झाला, कंबर १११ सेमीवरून १०६ सेमी झाली आणि ग्लुकोज पातळी १७८.०० वरून १५१.३३ झाली. दुसऱ्या महिन्यात वजन आणखी कमी होऊन ८५.४ किलो झाले, एचबीए१सी ६.४० झाला, कंबर १०२ सेमी झाली आणि ग्लुकोज पातळी १३६.९८ झाली. आता तिसऱ्या महिन्यात माझे वजन ८२.७ किलो आहे, एचबीए१सी ६.३० आहे, कंबर ९८ सेमी आहे आणि ग्लुकोज पातळी १३४.११ आहे. माझी प्रगती पाहून माझे डॉक्टर खूप आनंदी झाले आणि त्यांनी सांगितले की मी ही जीवनशैली नीट पाळली तर मला मधुमेहासाठी कोणतीही औषधे घ्यावी लागणार नाहीत.
९० दिवसांच्या शेवटी:
एचबीए१सी: ८.५० → ६.३०%
वजन: ९५.२ किलो → ८२.७ किलो
कंबर: १११ सेमी → ९८ सेमी
इतर सुधारणा: मी मधुमेहासाठी एकही औषध घेतले नाही. तसेच माझी दैनंदिन जीवनातील ऊर्जा पातळी वाढली आहे.
माझ्यासाठी सर्वात मोठी जाणीव ही होती की शिस्त, योग्य मानसिकता आणि आत्मसंयम यांच्या जोरावर मी औषधे न घेता माझा मधुमेह कमी करू शकलो.
मी डॉ. दीक्षित सर, ऍडमिन पद्मा मॅडम आणि संपूर्ण टीमचे त्यांच्या सततच्या मार्गदर्शन आणि पाठिंब्यासाठी मनःपूर्वक आभार मानतो.